(1.30)
na ca śaknomy avasthātuṁ bhramatīva ca me manaḥ |
nimittāni ca paśyāmi viparītāni keśava ||
śrīdharaḥ : api ca—na śaknomi ity-ādi | viparītāni nimittāni aniṣṭa-sūcakāni śakunāni paśyāmi ||30||
madhusūdanaḥ : avasthātuṁ śarīraṁ dhārayituṁ ca na śaknomi ity anena mūrcchā sūcyate | tatra hetuḥ—mama mano bhramatīva iti bhramaṇa-kartṛ-sādṛśyaṁ nāma manasaḥ kaścid vikāra-viśeṣo mūrcchāyāḥ pūrvāvasthā | cau hetau | yata evam ato nāvasthātuṁ śaknomīty arthaḥ | punar apy avasthānāsāmarthye kāraṇam āha—nimittāni ca sūcakatayā āsanna-duḥkhasya viparītāni vāma-netra-sphuraṇādīni paśyāmi anubhavāmi | ato’pi nāvasthātuṁ śaknomīty arthaḥ | aham anātma-vittvena duḥkhitvāc choka-nibandhanaṁ kleśam anubhavāmi, tvaṁ tu sadānanda-rūpatvāc chokāsaṁsargīti kṛṣṇa-padena sūcitam | ataḥ svajana-darśane tulye’pi śokāsaṁsargitva-lakṣaṇād viśeṣāt tvaṁ mām aśokaṁ kurv iti bhāvaḥ | 
keśava-padena ca tat-karaṇa-sāmarthyam | ko brahmā sṛṣṭi-kartā, īśo rudraḥ saṁhartā, tau vātyanukampyatayā gacchatīti tad-vyutpatteḥ | bhakta-duḥkha-karṣitvaṁ vā kṛṣṇa-padenoktam | keśava-padena ca keśy-ādi-duṣṭa-daitya-nibarhaṇena sarvadā bhaktān pālayasīty ato mām api śoka-nivāraṇena pālayiṣyasīti sūcitam ||30||
viśvanāthaḥ : viparītāni nimittāni dhana-nimittako’yam atra me vāsa itivan nimitta-śabdo’yaṁ prayojana-vācī | tataś ca yuddhe vijayino mama rājya-lābhāt sukhaṁ na bhaviṣyati, kintu tad-viparītam anutāpa-duḥkham eva bhāvīty arthaḥ ||30||
baladevaḥ : api ceti avasthātuṁ sthiro bhavituṁ mano bhramatīva ca iti daurbalya-mūrcchayor udayaḥ | nimittāni phalāny atra yuddhe viparītāni paśyāmi | vijayino me rājya-prāptir ānando na bhaviṣyati, kintu tad-viparīto’nutāpa eva bhāvīti | nimitta-śabdaḥ phala-vācī "kasmai nimittāyātra vasasi ?" ity-ādau tathā pratīteḥ ||30||